SŁOWO ŚW. KLEMENSA DO MNIE
listopad 2019
„Ojciec Hofbauer zapalił we mnie miłość do św. Alfonsa i Zgromadzenia w sposób tak żywy, że tylko dzięki tej miłości mogłem przezwyciężyć wszystkie przeszkody, które napotkałem w swoim powołaniu”.
To zdanie wypowiedział w trakcie procesu beatyfikacyjnego Jan Pilat, uczeń św. Klemensa z czasów wiedeńskich. Przywołujemy to zdanie w miesiącu niezwykle ważnym dla Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela (Redemptorystów). 9 listopada 1732 roku św. Alfons z pierwszymi towarzyszami złożyli w Scala pierwsze śluby z przyrzeczeniem, że nigdy nie opuszczą zgromadzenia redemptorystów. Gdy Alfons Liguori kładł podwaliny pod nowo powstałe zgromadzenie zakonne, Klemensa jeszcze nie było na świecie. W 1784 roku Alfons dowiaduje się, że do zgromadzenia wstąpiło dwóch Austriaków i proroczo zapowiada, że dzięki nim wydarzy się wiele dobra dla redemptorystów, ale nigdy osobiście się nie spotkają. Alfons z pewnością ucieszył się nowymi współbraćmi spoza Włoch, ponieważ już wcześniej przestrzegał, że „Zgromadzenie przestanie istnieć, jeśli nie osiedli się poza Królestwem Neapolu”.
Klemens Hofbauer mimo że nigdy nie spotkał się z założycielem redemptorystów, podczas całego życia, wszystko, co robił odnosił do właśnie do niego, św. Alfonsa Liguoriego. On był dla niego punktem odniesienia. Klemens kochał swoje Zgromadzenie i dla niego tak gorliwie pracował, ponieważ była w nim obecna cześć dla jego założyciela zgromadzenia. Można powiedzieć, że „dziedzictwo duchowe Klemensa wypełnione jest alfonzjańskim aromatem”.
O czym więc przypominają nam słowa wyznaczone na listopad?
Na pewno nie jest przypadkiem, że każdy z nas w różnym stopniu spotkał się z duchowością redemptorystów. Można powiedzieć nawet więcej: od wielu lat właśnie ta duchowość kształtuje naszą wiarę. W wielu sprawach i wydarzeniach to, co mówił św. Alfons, św. Klemens czy inni redemptoryści staje się dla wielu punktem odniesienia. Za to wszystko dobro należałoby dzisiaj podziękować. I jednocześnie prosić, by wszyscy redemptoryści gorliwie wypełniali dziedzictwo duchowe świętych redemptorystów. A wierni świeccy, którzy utożsamiają się z tą duchowością niech proszą o wierność trwania przy Bogu, gorliwość w dążeniu do świętości i pokorną służbę ubogim.