{"id":425,"date":"2020-03-19T17:05:31","date_gmt":"2020-03-19T16:05:31","guid":{"rendered":"http:\/\/swietyklemens.net\/?page_id=425"},"modified":"2020-03-19T17:05:31","modified_gmt":"2020-03-19T16:05:31","slug":"benonici-warszawski-osrodek-odnowy-liturgicznej","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/swietyklemens.net\/?page_id=425","title":{"rendered":"Benonici – warszawski o\u015brodek odnowy liturgicznej"},"content":{"rendered":"\n
  1. Religijny i liturgiczny pejza\u017c Polski prze\u0142omu XVII i XVIII w. <\/strong><\/li><\/ol>\n\n\n\n

    Przy\nko\u0144cu XVII i na pocz\u0105tku XVIII wieku szczeg\u00f3lnie wyra\u017anie jawi\u0142a\nsi\u0119 w naszym kraju potrzeba odnowy \u017cycia religijnego i\nliturgicznego, szczeg\u00f3lnie Eucharystii, nabo\u017ce\u0144stw\neucharystycznych i nabo\u017ce\u0144stw do \u015bwi\u0119tych. Kr\u00f3tki, ale wyrazisty\nopis tego problemu zaprezentowa\u0142 w swoim kazaniu ks. Micha\u0142\nKarpowicz w ko\u015bciele pw. \u015bw. Ducha w Wilnie. M\u00f3wi\u0142 w\u00f3wczas: \n<\/p>\n\n\n\n

    O\nduchowni! Nasz to jest grzech po wielkiej cz\u0119\u015bci; mn\u00f3stwo nas jest\nduchownych wielkie, a za tym musia\u0142 by\u0107 defekt wyboru, nauki, cnoty\ni obyczaj\u00f3w. Ta \u015blepota i nieedukacja pomna\u017ca cz\u0119stokro\u0107\nbardziej zabobony i fanatyzm zamiast wykorzenienia i o\u015bwiecenia\nobywatel\u00f3w. Ta ciemno\u015b\u0107 fanatyk\u00f3w, p\u0142aszczem nabo\u017ce\u0144stwa\nokryta, lekko wierzy, ma\u0142o rozumie, wiele naucza i opowiada, st\u0105d\nto, ze zgorszeniem \u015bwiata, wysz\u0142o tyle szemrania, z\u0142orzeczenia i\nbunt\u00f3w przeciw pasterskim rozporz\u0105dzeniom o zniesieniu \u015bwi\u0105t,\nkap, dyscyplin, kompanii i innych powierzchowno\u015bci; st\u0105d tyle\nwymy\u015blnych koncept\u00f3w ha\u0144bi\u0105cych czysto\u015b\u0107 wiary, ba\u0142amuc\u0105cych\nserca lekkie i s\u0142abe, zwodz\u0105cych dusze lekko wierne i gruntu\npobo\u017cno\u015bci prawdziwej nie znaj\u0105ce; st\u0105d tyle zmy\u015blonych dziwactw\ni cud\u00f3w ha\u0144bi\u0105cych wiar\u0119 i uw\u0142aczaj\u0105cych powadze prawdziwych\ncud\u00f3w, kt\u00f3rych Ko\u015bci\u00f3\u0142 Chrystusowy jest sk\u0142adem, st\u0105d tylu w\nobojej p\u0142ci pr\u00f3\u017cniak\u00f3w i w\u0142\u00f3cz\u0119g\u00f3w szkodliwych, pod pozorem\nwizyty miejsc \u015bwi\u0119tych szukaj\u0105cych swawoli; st\u0105d tyle zmy\u015blonych\nenergument\u00f3w, op\u0119tanych, oczarowanych, nawiedzonych, nas\u0142anych i\ntysi\u0105ce innych \u015blepego fanatyzmu owoc\u00f3w; ale i kt\u00f3\u017c wyliczy te\nwymys\u0142y, kt\u00f3re zniewa\u017caj\u0105c wiar\u0119 Chrystusa, szpec\u0105 ambony,\ntruj\u0105 konwersacje i uwieczniaj\u0105 ha\u0144bi\u0105ce nar\u00f3d przes\u0105dy?<\/em><\/p>\n\n\n\n

    Reformy,\nkt\u00f3re niekt\u00f3rzy biskupi, m.in. Massalski i Poniatowski, zacz\u0119li\nwprowadza\u0107, spotyka\u0142y si\u0119 z oporem poka\u017anej cz\u0119\u015bci wiernych i\nduchownych, czego symbolicznym dowodem by\u0142 fakt, \u017ce po tym kazaniu\nw ko\u015bciele dosz\u0142o do skandalu, gdy na ambon\u0119 wtargn\u0105\u0142 pewien\ndominikanin i oskar\u017cy\u0142 ks. Karpowicza o to, \u017ce jest libertynem, a\nnauka, kt\u00f3r\u0105 g\u0142osi, jest bezbo\u017cnictwem.<\/p>\n\n\n\n

    Kryzys\nw liturgii wyra\u017ca\u0142 si\u0119 m.in. w tym, \u017ce np. we Mszy \u015bw.\nakcentowano zewn\u0119trzny obrz\u0119d bez wyja\u015bniania jego znaczenia. Do\nwielu nabo\u017ce\u0144stw wprowadzano praktyki obce duchowo\u015bci\nchrze\u015bcija\u0144skiej; i tak np. w liturgii Wielkiego Pi\u0105tku w czasie\n\u015bpiewu Miserere<\/em>\nkapnicy (biczownicy ubrani w kap\u0119 bractwa) biczowali si\u0119, zazwyczaj\npo 5 razy, dla uczczenia 5 ran Chrystusa, a p\u00f3\u017aniej le\u017celi\nkrzy\u017cem. Obrz\u0119d ten by\u0142 tak drastyczny, \u017ce cz\u0119sto wywo\u0142ywa\u0142\ndezaprobat\u0119 wiernych.<\/p>\n\n\n\n

    \u0179r\u00f3d\u0142o\nproblemu tkwi\u0142o w braku nale\u017cytego wykszta\u0142cenia duchowie\u0144stwa;\nna to nak\u0142ada\u0142 si\u0119 kryzys teologii, czego efektem by\u0142 niski\npoziom g\u0142oszonych kaza\u0144. Szokuj\u0105cym objawem tego kryzysu by\u0142\nfakt, \u017ce wiele parafii i duszpasterzy w og\u00f3le nie mia\u0142o Pisma \u015bw.\nTrudno si\u0119 zatem dziwi\u0107, \u017ce i w przepowiadaniu nie by\u0142o u nich\nBo\u017cego s\u0142owa. Dlatego ks. bp Zbigniew Rybi\u0144ski m\u00f3wi\u0142 do\nkap\u0142an\u00f3w: Ktokolwiek\nnie trzyma si\u0119 Pisma \u015bw. i Ojc\u00f3w \u015bw. w tej duchowej\nwymowie, nie jest godzien imienia kaznodziei. <\/em>\n<\/p>\n\n\n\n

    1. \nW\n\tkierunku reform<\/strong>\n<\/li><\/ol>\n\n\n\n

      Kilkudziesi\u0119ciu\nnajbardziej \u015bwiat\u0142ych biskup\u00f3w i kap\u0142an\u00f3w mia\u0142o \u015bwiadomo\u015b\u0107\nniskiego poziomu duszpasterstwa, co w zderzeniu z pr\u0105dami\no\u015bwieceniowymi stanowi\u0142o dodatkowe zagro\u017cenie. Dlatego te\u017c\npodj\u0119to pr\u00f3b\u0119 reform.<\/p>\n\n\n\n

      Ks.\nHugo Ko\u0142\u0142\u0105taj w instrukcji, kt\u00f3r\u0105 wyda\u0142 w 1779 r., pisa\u0142:\nEwangelia Jezusa\nChrystusa to naj\u015bwi\u0119tsze prawa nasze, i ludowi znajoma by\u0107\npowinna. Ko\u015bci\u00f3\u0142 ka\u017ce j\u0105 czyta\u0107 co niedziela, a zatem\nstarajmy si\u0119, \u017ceby ludzie w niej smakowali. Opu\u015b\u0107my raczej\nkatechizm przez pytania, je\u017celi na to czas nie wystarczy, a nie\nopuszczajmy nigdy wyt\u0142umaczy\u0107 przeczytanej Ewangelii, nie\nwybiegaj\u0105c daleko w\u0142asnymi my\u015blami w prostocie opowiadania\nponad to, co nakaza\u0142 lub radzi\u0142 Chrystus. <\/em>\n<\/p>\n\n\n\n

      Bp\nPoniatowski zarz\u0105dzi\u0142, by w seminarium klerycy studiowali egzegez\u0119\nPisma \u015bw. Biskup pozna\u0144ski wyd\u0142u\u017cy\u0142 do 3 lat okres kszta\u0142cenia\nalumn\u00f3w, k\u0142ad\u0105c akcent na studium Pisma \u015bw. Ordynariusz wile\u0144ski\nbp Massalski zreformowa\u0142 seminarium wile\u0144skie. W 1774 wyda\u0142 nowe\n ratio\nstudiorum<\/em>, w kt\u00f3rym\nwprowadza\u0142 wyk\u0142ady Pisma \u015awi\u0119tego nie po\u0142\u0105czone z innymi\nprzedmiotami. Biskupowi zale\u017ca\u0142o na tym, aby alumni spoufalali\nsi\u0119 [z Pismem \u015bw.] i trudno\u015bci w rozumieniu jego nie\ndoznawali.<\/em><\/p>\n\n\n\n

      Dla\npodniesienia poziomu kaznodziejstwa zacz\u0119to wydawa\u0107 homilie autor\u00f3w\nzagranicznych, w tym \u015bw. Alfonsa Liguoriego. I tak np. w 1873 r. w\nWarszawie wydano ksi\u0105\u017ck\u0119: X. A. Liguori, Kazania,\nczyli homilie niedzielne, napisane w j\u0119zyku w\u0142oskim [\u2026[, teraz na\nojczysty przet\u0142umaczone przez Tomasza Dominika Waluszewicza [\u2026], z\nlistem o sposobie kazania po apostolsku<\/em>,\nt. 1-2, Warszawa, Druk. Nadworney, 1783. W Wilnie za\u015b Nauka\no mszy X. Alf. Liguori<\/em> <\/em><\/strong>,<\/strong>\nw: Compaing, O\n\u015bwi\u0105tobliwo\u015bci y obowi\u0105zkach kap\u0142an\u00f3w xi\u0105g troie [\u2026]<\/em>,\nWilno, ksi\u0119ga 3, s. 125-274.<\/p>\n\n\n\n

      1. \nPierwsi\n\tbenonici \u2013 \u201eabsolwenci\u201d szko\u0142y \u015bw. A. Liguori<\/strong>\n<\/li><\/ol>\n\n\n\n

        W\n1788 r. o. Klemens Hofbauer i o. Tadeusz\nH\u00fcbl<\/em> rozpocz\u0119li prac\u0119 duszpastersk\u0105 w ko\u015bciele\n\u015bw. Benona w Warszawie. Byli dobrze wykszta\u0142ceni; pierwszy\nstudiowa\u0142 na uniwersytecie w Wiedniu, drugi w O\u0142omu\u0144cu. Formacj\u0119\nzakonn\u0105 i ko\u015bcieln\u0105 otrzymali od jednego z najwi\u0119kszych\n\u00f3wczesnych teolog\u00f3w o. A. Liguoriego, swojego wsp\u00f3\u0142brata.\nJakkolwiek nigdy si\u0119 z nim nie spotkali, to jego liczne dzie\u0142a\nteologiczne i ascetyczne by\u0142y podstaw\u0105 ich formacji. A. Liguori\nwyznacza\u0142 w\u00f3wczas nowe kierunki my\u015blenia o formach ewangelizacji,\nteologii, homiletyki, liturgii. \n<\/p>\n\n\n\n

        Ojciec\n\u015bw. Benedykt XVI tak scharakteryzowa\u0142 t\u0119 posta\u0107:<\/p>\n\n\n\n

        W\n1839 r. odby\u0142a si\u0119 kanonizacja Alfonsa, a w 1871 r. zosta\u0142 on\nog\u0142oszony doktorem Ko\u015bcio\u0142a [\u2026]; przede wszystkim ze wzgl\u0119du na\nswoje bogate nauczanie z zakresu teologii moralnej, w kt\u00f3rym nauka\nkatolicka przedstawiona jest tak trafnie, \u017ce papie\u017c Pius XII\nog\u0142osi\u0142 go patronem wszystkich spowiednik\u00f3w i moralist\u00f3w. <\/em>Dzie\u0142a\n\u015bw. Alfonsa, czytane i t\u0142umaczone na wiele j\u0119zyk\u00f3w, przyczyni\u0142y\nsi\u0119 do ukszta\u0142towania duchowo\u015bci ludowej ostatnich dw\u00f3ch wiek\u00f3w.<\/strong><\/em>\nPo\u015br\u00f3d form modlitwy gor\u0105co zalecanych przez \u015bw. Alfonsa na\npierwszym miejscu jest nawiedzanie Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu. [\u2026]\n\u201eSpo\u015br\u00f3d wszystkich praktyk pobo\u017cnych\u201d \u2014 pisze \u015bw. Alfons \u2014\n\u201eadoracja Jezusa w Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie z pewno\u015bci\u0105 jest\nnajmilsza Bogu i najpo\u017cyteczniejsza dla nas zaraz po sakramentach.\n[...] Jak cudownie jest trwa\u0107 z wiar\u0105 przed o\u0142tarzem [...] i\nprzedstawia\u0107 Chrystusowi w\u0142asne potrzeby jak przyjaciel\nprzyjacielowi, z kt\u00f3rym jest si\u0119 w za\u017cy\u0142o\u015bci\u201d (\u201eNawiedzenia\nNaj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu i Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny na ka\u017cdy\ndzie\u0144 miesi\u0105ca\u201d, Wst\u0119p). Duchowo\u015b\u0107 \u015bw. Alfonsa jest bowiem\nwybitnie chrystologiczna, skupiona na Chrystusie i Jego Ewangelii.\nPrzedmiotem jego kaza\u0144 by\u0142o cz\u0119sto rozwa\u017canie tajemnicy wcielenia\ni m\u0119ki Pana. W tych bowiem wydarzeniach odkupienie zostaje\nofiarowane wszystkim ludziom \u201ew obfito\u015bci\u201d. W\u0142a\u015bnie dlatego \u017ce\npobo\u017cno\u015b\u0107 \u015bw. Alfonsa jest chrystologiczna, jest ona tak\u017ce\ng\u0142\u0119boko maryjna. <\/em>\n<\/p>\n\n\n\n

        I\ntak podstaw\u0105 pracy duszpasterskiej benonit\u00f3w sta\u0142a si\u0119 duchowo\u015b\u0107\n\u015bw. Alfonsa, kt\u00f3ra trafnie wskazywa\u0142a drogi odnowy liturgicznej i\nby\u0142a przyczyn\u0105 niezwykle dynamicznego rozwoju duszpasterstwa w\nko\u015bciele \u015bw. Benona. \n<\/p>\n\n\n\n

        1. \nEucharystia\n\tjest nieocenionym skarbem<\/strong><\/em> (\u015bw. A. Liguori)<\/strong>\n<\/li><\/ol>\n\n\n\n

          4.\n1. Eucharystia \u2013 centrum pobo\u017cno\u015bci<\/p>\n\n\n\n

          W\ncentrum teologii \u015bw. Alfonsa jest Eucharystia; do niej powinno\nwszystko prowadzi\u0107 i z niej bra\u0107 pocz\u0105tek. Jest ona pragnieniem\nJezusa, aby zjednoczy\u0107 si\u0119 z nami. B\u0105d\u017amy wi\u0119c przekonani, \u017ce\nnie uczynimy Jezusowi nic milszego nad przyj\u0119cie Go w Eucharystii,\nale z nastawieniem nale\u017cnym przyj\u0119ciu tego wspania\u0142ego Go\u015bcia<\/em>\n\u2013 m\u00f3wi\u0142 \u015bw. Alfons. Istotnie, Eucharystia jest SPOTKANIEM Boga z\ncz\u0142owiekiem. Dlatego to wydarzenie musi mie\u0107 dla katolika\nnajwi\u0119ksze znaczenie. Dla benonit\u00f3w celebracja Eucharystii by\u0142a\nzasadniczym wydarzeniem w ich pastoralnej pos\u0142udze. \n<\/p>\n\n\n\n

          O.\nSabelli zapisa\u0142: \n<\/p>\n\n\n\n

          Ka\u017cdego\nranka odprawiano trzy Msze \u015bw. \u015bpiewane, z wystawieniem\nNaj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu i asyst\u0105 w dalmatykach. Pierwsza Msza \u015bw.\n\u015bpiewana celebrowana by\u0142a po polsku. W czasie drugiej Mszy \u015bw.,\nr\u00f3wnie\u017c w j\u0119zyku polskim, \u015bpiewa\u0142 ch\u00f3r si\u00f3str Bractwa \u015aw.\nJ\u00f3zefa. Podczas trzeciej, uroczystej Mszy \u015bw. <\/em>[w\nj\u0119zyku niemieckim]<\/em>\n\u015bpiewano z akompaniamentem muzyki. <\/em>\n<\/p>\n\n\n\n

          Program\n\u015bwi\u0105tecznych nabo\u017ce\u0144stwo by\u0142 nast\u0119puj\u0105cy:<\/p>\n\n\n\n

          Godz.\n5.00, 6.00 i 8.00 - Msza \u015bw. z kazaniem po polsku<\/p>\n\n\n\n

          \t10.00\n- Msza \u015bw. z kazaniem po niemiecku<\/p>\n\n\n\n

          \t15.00\n- Godzinki o Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Pannie<\/p>\n\n\n\n

          \t17.00\n- Nieszpory z kazaniem lub inne nabo\u017ce\u0144stwo.<\/p>\n\n\n\n

          4.2.\nEucharystia \u2013 spotkanie duchowo przygotowane \n<\/p>\n\n\n\n

          \u015aw.\nAlfons, m\u00f3wi\u0105c o donios\u0142o\u015bci Eucharystii, zaznacza\u0142: <\/em>Trzeba\nstara\u0107 si\u0119 przygotowa\u0107 nale\u017cycie do tego wielkiego dzie\u0142a,\nwszystkie swe \u0107wiczenia duchowe kieruj\u0105c ku temu celowi.<\/em><\/p>\n\n\n\n

          Najwa\u017cniejsz\u0105\nform\u0105 przygotowania do prze\u017cycia Eucharystii by\u0142o oczyszczenie\nserca w sakramencie pokuty. Benonici dzia\u0142ali w Warszawie w okresie,\nkiedy niekt\u00f3re (i wp\u0142ywowe) \u015brodowiska ko\u015bcielne nie zaleca\u0142y\ncz\u0119stego przyst\u0119powania do Komunii \u015bw. Redemptory\u015bci zdecydowanie\nzanegowali tego rodzaju postaw\u0119, post\u0119puj\u0105c w my\u015bl s\u0142\u00f3w\nza\u0142o\u017cyciela: Nale\u017cy wiedzie\u0107, \u017ce niezale\u017cnie od stanu, w\nkt\u00f3rym si\u0119 \u017cyje, czy od wykonywanego zawodu nic nie mo\u017ce\nprzeszkodzi\u0107 w cz\u0119stym przyjmowaniu Komunii \u015bw.<\/em> (Umi\u0142owanie\nJezusa Chrystusa w \u017cyciu codziennym<\/em>). \n<\/p>\n\n\n\n

          A\ntymczasem jeszcze w po\u0142owie XIX w. ks. J\u00f3zefa Hube CR pisa\u0142: \n<\/p>\n\n\n\n

          Cz\u0119sta\nKomunia jest ju\u017c prawie nieznana mi\u0119dzy wiernymi. Nic przeto\ndziwnego, \u017ce i \u017cycie duchowe opu\u015bci\u0142o nas prawie zupe\u0142nie.\nPozosta\u0142o nam ledwie samo imi\u0119 chrze\u015bcijan, bez uczynk\u00f3w i cn\u00f3t\nchrze\u015bcija\u0144skich. Sprawdzi\u0142o si\u0119 na nas, co powiedzia\u0142\nZbawiciel: \u201e<\/em>Je\u017celiby\u015bcie\nnie jedli Cia\u0142a Syna Cz\u0142owieczego i nie pili Krwi Jego, nie\nb\u0119dziecie mie\u0107 \u017cywota w sobie\u201d. <\/em>Stali\u015bmy\nsi\u0119 jak latoro\u015ble odci\u0119te, kt\u00f3re owoc\u00f3w przynosi\u0107 nie mog\u0105.<\/em>\nA przecie\u017c ju\u017c Sob\u00f3r Trydencki, w dokumencie z 17 wrze\u015bnia 1562\nroku, udzieli\u0142 jednoznacznego poparcia dla praktyki cz\u0119stej\nkomunii: \u015awi\u0119ty\nsob\u00f3r \u017cyczy\u0142by sobie, aby wierni obecni na ka\u017cdej mszy\nprzyjmowali Komuni\u0119 nie tylko duchowym pragnieniem, ale tak\u017ce\nsakramentalnym przyj\u0119ciem Eucharystii, aby dzi\u0119ki temu przypad\u0142 im\nobfitszy owoc naj\u015bwi\u0119tszej Ofiary.<\/em><\/p>\n\n\n\n

          Dlatego\nte\u017c benonici dbali, aby ci\u0105gle sprawowa\u0107 sakrament pokuty i w ten\nspos\u00f3b otwiera\u0107 wiernym drog\u0119 do Komunii \u015bw. O. Sabelli notowa\u0142:\nPo rozmy\u015blaniu\nporannym o godzinie pi\u0105tej spowiadali w siedmiu konfesjona\u0142ach a\u017c\ndo nocy, z jedynie dwugodzinn\u0105 przerw\u0105 w po\u0142udnie. Opr\u00f3cz\nmieszka\u0144c\u00f3w miasta, kt\u00f3rzy przychodzili codziennie do ich\nko\u015bcio\u0142a, ka\u017cdego tygodnia przybywa\u0142o bardzo wielu ludzi z\nprowincji, nawet z miejscowo\u015bci oddalonych o oko\u0142o 40 mil od\nstolicy. Dzi\u0119ki temu liczba wiernych przyst\u0119puj\u0105cych w ci\u0105gu roku\ndo Komunii dochodzi\u0142a do 90.960. <\/em>\n<\/p>\n\n\n\n

          Tak\noto w male\u0144kim ko\u015bciele w 1803 roku przyst\u0105pi\u0142o do Komunii \u015bw.\nponad 100.000 os\u00f3b. A poniewa\u017c nigdy nie jest tak, \u017ce wszyscy\nuczestnicy liturgii przyst\u0119puj\u0105 do Komunii \u015bw., to mo\u017cna sobie\nwyobrazi\u0107 jak ogromna liczba wiernych korzysta\u0142a z pos\u0142ugi\nduszpasterskiej benonit\u00f3w. \n<\/p>\n\n\n\n

          4.\n3. Liturgia s\u0142owa w czasie Eucharystii \n<\/p>\n\n\n\n

          Integraln\u0105\ncz\u0119\u015bci\u0105 Eucharystii jest liturgia s\u0142owa: czytanie s\u0142owa Bo\u017cego,\nzawartego w Biblii, i kazanie. W tym czasie w Ko\u015bciele w Polsce do\nwyj\u0105tk\u00f3w nale\u017ca\u0142a sytuacja, gdy kaznodzieja zna\u0142 Pismo \u015bw. i\npotrafi\u0142 je interpretowa\u0107, dlatego te\u017c kazania rzadko by\u0142y\nwyja\u015bnianiem Bo\u017cego s\u0142owa. W kaznodziejstwie u benonit\u00f3w dbano,\naby kazanie by\u0142o wyja\u015bnieniem s\u0142yszanego Pisma \u015bw. O. Sabelli\nzanotowa\u0142: \n<\/p>\n\n\n\n

          Drugie\nkazanie, r\u00f3wnie\u017c po polsku, zwane kazaniem wielkim, g\u0142oszone by\u0142y\ncodziennie rano przez tego samego kaznodziej\u0119 o. Blumenau, m\u00f3wc\u0119\ns\u0142awnego w ca\u0142ym mie\u015bcie. Jego kazania wywiera\u0142y wielki wp\u0142yw na\ns\u0142uchaczy. W swoich kazaniach nawi\u0105zywa\u0142 on do tekst\u00f3w Ewangelii\nz poprzedniej niedzieli, omawiaj\u0105c w ci\u0105gu roku wszystkie dogmaty i\nzagadnienia moralne. [\u2026] Trzecie kazanie by\u0142o po niemiecku i\ng\u0142osi\u0142 je o. Hofbauer. Wyja\u015bnia\u0142 on Pismo \u015awi\u0119te, na\u015bwietla\u0142\nhistori\u0119 zbawienia oraz my\u015bli Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a.<\/em><\/p>\n\n\n\n

          Trudno\nnie dostrzec, \u017ce benonici byli pod du\u017cym wp\u0142ywem \u015bw. Alfonsa, u\nkt\u00f3rego nie mo\u017cna znale\u017a\u0107 ani jednej publikacji, gdzie czytelnika\nnie karmi\u0142by obficie Bo\u017cym s\u0142owem, przywo\u0142uj\u0105c liczne cytaty\nbiblijne. Ten styl kaznodziejstwa realizowany przez benonit\u00f3w\nwpisywa\u0142 si\u0119 trafnie w usi\u0142owania biskup\u00f3w o powr\u00f3t Pisma \u015bw.\nna ambon\u0119. \n<\/p>\n\n\n\n

          \n4.4. Adoracja Naj\u015bwi\u0119tszego\nSakramentu jako kontynuacja Eucharystii \n<\/p>\n\n\n\n

          \u015aw.\nA. Liguori podkre\u015bla\u0142: E<\/em>ucharystia\njest nieocenionym skarbem: nie tylko jej sprawowanie, lecz tak\u017ce jej\nadoracja poza Msz\u0105 \u015bw. Trzeba, aby\u015bmy pami\u0119tali, \u017ce Chrystus\njest obecny na naszych o\u0142tarzach jakby na tronie mi\u0142o\u015bci, jak\u0105\nnas darzy, chc\u0105c dniem i noc\u0105 przebywa\u0107 po\u015br\u00f3d nas. <\/em>\n<\/p>\n\n\n\n

          Dlatego\nte\u017c z my\u015bl\u0105 o osobistym spotkaniu Boga i cz\u0142owieka \u015bw. Alfons,\nprzygotowa\u0142 Nawiedzenia Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu<\/em>, kt\u00f3re\nwyra\u017caj\u0105 g\u0142\u0119bok\u0105 wi\u0119\u017a, cze\u015b\u0107 i uwielbienie cz\u0142owieka do\nBoga. Benonici przet\u0142umaczyli na j\u0119zyk polski i niemiecki t\u0119\nksi\u0105\u017ck\u0119 dla potrzeb wiernych i wraz w nimi gromadzili si\u0119 na\nnabo\u017ce\u0144stwa nawiedzenia Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu. \n<\/p>\n\n\n\n

          Zako\u0144czenie<\/strong><\/p>\n\n\n\n

          Ju\u017c\npobie\u017cna analiza teologicznego kszta\u0142tu pos\u0142ugi pastoralnej\nbenonit\u00f3w dokonana w tym artykule pozwala dostrzec, \u017ce\nredemptory\u015bci, przychodz\u0105c do Warszawy, nie byli obci\u0105\u017ceni\nproblemami \u017cycia Ko\u015bcio\u0142a w Polsce. Z pewnego wi\u0119c (zdrowego)\ndystansu mogli dokona\u0107 oceny stanu Ko\u015bcio\u0142a nad Wis\u0142\u0105, a\njednocze\u015bnie stylem swego duszpasterstwa wskazywa\u0107 drogi\nrozwi\u0105zania istniej\u0105cych problem\u00f3w, w tym zadania odnowy\nliturgicznej. W swoich wysi\u0142kach nie izolowali si\u0119 jednak od\nmiejscowego \u015brodowiska os\u00f3b duchownych, kt\u00f3re r\u00f3wnie\u017c\ndostrzega\u0142o problemy i poszukiwa\u0142o dr\u00f3g wyj\u015bcia. Wok\u00f3\u0142\nklasztoru na Pieszej zgromadzi\u0142o si\u0119 grono \u015bwiat\u0142ych duchownych,\nkt\u00f3rzy powoli realizowali odnow\u0119 Ko\u015bcio\u0142a. W tym gronie by\u0142\nprymas ks. abp Micha\u0142 Jerzy Poniatowski, ks. Hugo Ko\u0142\u0142\u0105taj, ks.\nJan Chrzciciel Albertrandi, p\u00f3\u017aniejszy biskup pomocniczy\nwarszawski, bodaj najwi\u0119kszy erudyta Warszawy, byli zakonnicy:\nfranciszkanie reformaci, pijarzy, misjonarze z ko\u015bcio\u0142a \u015bw.\nKrzy\u017ca. W stosunkowo kr\u00f3tkim czasie benonici stworzyli centrum\nduchowe stolicy, gdzie zaprezentowany zosta\u0142 odnowiony kszta\u0142t\n\u017cycia liturgicznego. I dlatego nie dziwi uwaga o. Sabellego, kt\u00f3ry\npisa\u0142, i\u017c w<\/em>iele os\u00f3b przebywaj\u0105cych przejazdem w\nWarszawie za\u015bwiadcza\u0142o, \u017ce w ca\u0142ej Europie nie by\u0142o ko\u015bcio\u0142a,\nkt\u00f3ry mia\u0142by tyle splendoru i majestatu w sprawowaniu kultu Bo\u017cego,\nodwiedzany by\u0142by przez tak licznych wiernych jak ten \u015bw. Benona w\nWarszawie, w kt\u00f3rym pracowali ojcowie ze Zgromadzenia Naj\u015bwi\u0119tszego\nOdkupiciela.<\/em><\/p>\n\n\n\n

          O. Kazimierz Piotrowski CSsR<\/p>\n\n\n\n

          \u0179r\u00f3d\u0142a:<\/p>\n\n\n\n

          Zygmunt\nGloger, Encyklopedia\nstaropolska ilustrowana<\/em>,\nt. 2, przedruk fotooffsetowy wydania czterotomowego z lat 1900\u20131903\nw dw\u00f3ch woluminach, Warszawa, Wiedza Powszechna 1958, s. 3 \n<\/p>\n\n\n\n

          Micha\u0142\nKarpowicz, Kazanie IV jubileuszowe, w porz\u0105dku 80., z rozkazu J.O.\nKsi\u0105\u017c\u0119cia Jmci Pasterza dnia 24 wrze\u015bnia w ko\u015bciele \u015aw. Ducha\nmiane: O\npowinnej poddanym od pan\u00f3w mi\u0142o\u015bci wzgl\u0119dem ich duszy, a zatem o\npowinno\u015bci wyprowadzenia ich z tej grubo\u015bci rozumu, w kt\u00f3rej\nzostaj\u0105, i o szko\u0142ach parafialnych<\/em>,\nw: ten\u017ce, Kazania\ni inne dzie\u0142a<\/em>,\nt. 6, Warszawa 1813 \n<\/p>\n\n\n\n

          Ks.\nRafa\u0142 Szczurowski, Biblia\nw o\u015bwieceniowych korektach religijno\u015bci w Polsce XVIII\nwieku<\/em>,\n\u201eRuch Biblijny i Liturgiczny\u201d, rok LXIV (2011) nr 2<\/p>\n\n\n\n

          Magdalena\n\u015alusarska, Ku\nodnowie \u017cycia religijno-moralnego wiernych i poprawie ich obyczaj\u00f3w.\nDuchowie\u0144stwo diecezji wiele\u0144skiej w okresie pontyfikatu biskupa\nIgnacego Jakuba Massalskiego (1762\u20131794) a o\u015bwieceniowa reforma\nkatolicka<\/em>,\n\u201eSenoji Lietuvos Literatura\u201d 33 knyga, 2012.<\/p>\n\n\n\n

          Papie\u017c\nBenedykt XVI, \u015aw.\n<\/em>Alfons\nLiguori.<\/em>\nAudiencja\ngeneralna 30 marca 2011 r. \n<\/p>\n\n\n\n

          Ks.\nJ\u00f3zef Hube CR, O\ncz\u0119stej Komunii \u015bwi\u0119tej<\/em>,\nKrak\u00f3w 2007<\/p>\n\n\n\n

          \u015aw.\nAlfons Liguori, Nawiedzenia\nNaj\u015bwi\u0119tszego Odkupiciela<\/em>,\nTuch\u00f3w 2012<\/p>\n\n\n\n

          O.\nJan J\u00f3zef Sabelli CSsR, Relacje\nz dzia\u0142alno\u015bci duszpasterskiej ojc\u00f3w Kongregacji Naj\u015bwi\u0119tszego\nOdkupiciela<\/em>,\nArchiwum Generalne Redemptoryst\u00f3w, r\u0119kopis z 1843 r.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

          Religijny i liturgiczny pejza\u017c Polski prze\u0142omu XVII i XVIII w. Przy ko\u0144cu XVII i na pocz\u0105tku XVIII wieku szczeg\u00f3lnie wyra\u017anie jawi\u0142a si\u0119 w naszym kraju potrzeba odnowy \u017cycia religijnego i liturgicznego, szczeg\u00f3lnie Eucharystii, nabo\u017ce\u0144stw eucharystycznych i nabo\u017ce\u0144stw do \u015bwi\u0119tych. Kr\u00f3tki, ale wyrazisty opis tego problemu zaprezentowa\u0142 w swoim kazaniu ks. Micha\u0142 Karpowicz w ko\u015bciele pw. Czytaj dalej... \"Benonici – warszawski o\u015brodek odnowy liturgicznej\"<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":70,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/swietyklemens.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/425"}],"collection":[{"href":"http:\/\/swietyklemens.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/swietyklemens.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/swietyklemens.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/swietyklemens.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=425"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/swietyklemens.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/425\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":426,"href":"http:\/\/swietyklemens.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/425\/revisions\/426"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/swietyklemens.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/70"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/swietyklemens.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=425"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}